BDSM-winkel krijgt forse tik door coronacrisis

Sekswinkel (18 apr 2020)

Terwijl de vraag naar seksspeeltjes, vibrators en lingerie fors is toegenomen de laatste weken, lijken de BDSM-winkels klappen te krijgen door de coronacrisis. Dat zegt Ron Heuts, de eigenaar van erotische winkel Your Lifestyle in Heerlen.

“Ik heb veel klanten die in clubs werken. Die kopen bij mij mij hun materiaal”, zegt Heuts. “Maar alles is gesloten. Parenclubs, de normale clubs, massagesalons. Alles is dicht. Er is nu nergens vraag naar.” Normaal gezien heeft Heuts een paar honderd vaste klanten, maar nu komt niemand meer.

De afgelopen weken was vaker in het nieuws te lezen dat de verkoop van seksspeeltjes gestegen is sinds het begin van de coronacrisis. Veel binnen zitten, leidt tot allerlei vormen van huiselijk vermaak, zou de verklaring zijn. Maar dat geldt niet voor de SM-markt, zegt Heuts. “Mijn omzet is gedaald tot bijna nul. Juist omdat iedereen thuis zit.”

Heuts heeft ook veel particuliere klanten, vooral uit België en Duitsland, maar die komen ook niet meer. “Mensen zijn hun anonimiteit kwijt. Ze zitten de hele dag samen thuis. Ik heb vaak klanten waarvan de partner niet weet dat ze hier kopen en die komen nu niet meer

De coronacrisis kon voor Ron niet op een slechter moment komen. Over vier weken moet hij zijn winkel verhuizen. Een maand zonder inkomsten houdt hij nog wel vol, maar langer niet. En dan duikt meteen het volgende probleem op voor de Heerlense BDSM-winkel: de anderhalve meter-samenleving. “Bij BDSM kom je een heel stuk dichterbij.”

1Limburg

SM: Een kunstvorm, maar niet voor iedereen

Thomas  van Luyn

Het mooie van sm is dat het geen porno is. Ik bedoel… Nee, ik zei het goed. Dus dat sm niet de seks zelf is. Er zit een hoop hoepla en ritueel omheen en dat maakt het, tja, kunst. Niet dat ik er zelf ervaring mee heb of ernaar neig (dat moet je dan als eerste zeggen hè, in zo’n column), maar ik heb in mijn buurtje liefst twee fetisjwinkels – natuurlijk, sadomasochisme en fetisjisme zijn verschillende dingen, ik ben blij dat u me daarop wijst, maar het zijn overlappende hobby’s. Ik loop daar elke dag langs en dat zet je toch aan het denken. Onopvallend in de etalage glurend als de rasechte burgertrut die ik ben, denk ik eerst: jakkie. Vervolgens: maar wel kunstig. En afsluitend: waarom?

Richard Quest

Die vraag blijft hangen. Hoe bevordert een nauwsluitend rubberen duikpak en een rode bal in je mond de pret? En hoe sfeerverhogend is het wanneer je partner een gasmasker draagt? Ik moet oppassen met dit soort vragen, want straks stroomt mijn inbox vol met antwoorden. Velen van u gebruiken/dragen/ondergaan dit soort attributen tenslotte. Dat weet ik omdat in deze buurt de winkeltjes komen en gaan, maar deze zaken draaien al decennia. Blijkbaar hebben ze over klandizie niet te klagen.

Waar talloze BN’ers met het grootste gemak praten over hun geaardheid of drugsgebruik, herinner ik mij er geen een die de geneugten van de pijnbank rapporteerde. Misschien dat het deel van de aantrekkingskracht is dat het een geheim is. En je wilt natuurlijk geen plaatje in het hoofd van mensen stoppen dat er nooit meer uit gaat. Neem Richard Quest. Het alweer tien jaar geleden dat deze wereldberoemde CNN-reporter ’s nachts door Central Park hinkte, kromgebogen door het strakke touw dat zijn nek en genitaliën aan elkaar bond. Dat weten we dankzij zijn arrestatie. Niet dat deze fratsen op zich strafbaar zijn, maar de agent van dienst was geïntrigeerd genoeg (en wie zou dat niet zijn) om even in Richards hooggehakte laarzen te kijken, waar hij behalve een dildo ook een zakje crystal meth vond.

The things we do for love.

Toch zie ik hem nog wekelijks voorbijkomen en elke keer zie ik het plaatje dat ik u zojuist geschilderd heb

Toch zie ik hem nog wekelijks voorbijkomen, deze bekakte Britse schreeuwlelijk (wat doen ze daar toch op die kostscholen met die jongens dat ze zo, ahum, avontuurlijk worden?), en elke keer zie ik het plaatje dat ik u zojuist geschilderd heb. Dat moet hij weten. De arme ziel, denk ik dan, maar misschien vond hij de hele affaire bevrijdend. In ieder geval ben je daarna voorgoed immuun voor gêne, lijkt mij. En dat hij nog gewoon werk heeft, zeer publiek werk zelfs, pleit voor alle betrokkenen.

Ik ben één keer een van de winkels binnen geweest. Ik had een gemaskerd bal, en vanuit die burgermansooghoek had ik een Venetiaans masker zien hangen. Het was er muisstil – een winkel zonder muziek, in 2017: creepy. De verkoopster sprak me niet aan, waarschijnlijk omdat ze gewend was aan klanten die in stilte en anonimiteit willen neuzen. Ik vroeg of ze maskers had, voor een feestje. Zwijgend liep ze naar achteren, dus ik volgde haar maar, me er pijnlijk van bewust dat ze me nu al in een rollenspel had gekregen. Achter in de winkel was een trap naar beneden. ‘In de kelder’, zei ze, veelbetekenend. Er hing een kettinkje voor de trap, dat ze voor me losmaakte. Terwijl ik de trap afliep, maakte ze het achter me weer vast. Het was een klein, subtiel gebaar, maar genoeg om gillend weg te willen rennen.

Het is inderdaad kunst; mooi, maar niet voor iedereen.

Volkskrant

“Ik heb het altijd leuk gevonden om de baas te spelen”

Meesteres Manita (49) 

Voor 200 euro per uur neemt ze slaven en masochisten onder handen. De baas spelen heeft ze altijd leuk gevonden. Haar werkpak geeft haar een gevoel van macht.

Manita houdt van leer. Lak en latex vindt ze niks, het plakt en is zweterig. Leer voelt fijn en kraakt lekker, de klanten vinden dat leuk. Net als het geluid van hakken. Ze heeft topjes, broeken, jurken, rokken, vesten. Hoeveel weet ze niet, ze is de tel kwijt. Het overgrote deel is in het zwart. Waarom? Ze haalt haar schouders op: „Ja, dat hoort er bij, hè? Dat is dat duistere.” Zonder haar werkpak is Manita een vrolijke, innemende vrouw, maar, lacht ze, „in mijn outfit is het ineens een heel ander verhaal.”

Manita is SM-Meesteres, of zoals dat heet in sm-kringen: een Domina. Om privacyredenen wil ze niet met haar achternaam in de krant. Ze heeft een eigen studio op een boot in Zaandijk, waar ze voor 200 euro per uur klanten onder haar handen neemt: slaven en masochisten. Ze legt uit: „Slaven willen vaak regeltjes, masochisten willen graag pijn.” Masochisten vindt ze het leukst, uiteraard.

Manita begon veertien jaar geleden, toen ze een advertentie onder ogen kreeg: ‘Domina gezocht.’ Ze reageerde en ging in opleiding bij de bekende Meesteres Maxime. Na anderhalve week mocht ze zelfstandig aan de slag. „Ik heb het altijd leuk gevonden om de baas te spelen”, zegt ze. Bovendien deed ze al jaren aan balsport. „Richtingsgevoel is handig bij het slaan.”

Haar jongste klant is begin twintig. Haar oudste klant had ze tot zijn dood, een tachtiger. Vroeger kon je ervan leven, vertelt ze. Maar sinds de crisis weet je nooit hoeveel klanten je hebt per maand.

Soms vragen klanten om het vervullen van een specifieke fantasie, maar haar werkpak gebruikt ze niet om een karakter te spelen, ze gebruikt het omdat het haar een gevoel van macht geeft. Thuis doet ze haar make-up op, in de studio kleedt ze zich om. Elke eerste sessie begint met het invullen van een vragenlijst. Daarna krijgt de klant hand- en voetboeien en een halsband om en dan, lacht ze, „zijn ze klaar voor gebruik.”

Voordat Manita Meesteres werd, werkte ze als bloemist. Het tegenovergestelde, zou je denken. Maar volgens Manita is dat niet zo: „In beide beroepen schik je, kijk je en gebruik je je creativiteit om te zien waar de situatie om vraagt.” Als bloemist deed ze het met bloemen, als Meesteres doet ze het met touwtjes, zweepjes, naalden en tepelklemmen. „Het doel is dat we allebei met een vrolijk en opgeruimd gevoel naar huis gaan. Daarna kun je de hele wereld weer aan.”

Misschien hebben heel veel mensen een duister kantje, maar wordt dat duistere kantje pas gevaarlijk als het er niet mag zijn. Dat is het mooie aan Manita: ze is niet bang voor het donker, waardoor het donker iets is waar ze om kan lachen en zelfs plezier aan beleeft. Haar werk heeft haar minder geagiteerd gemaakt in het dagelijks leven. „Iedereen zou het eens moeten proberen.”

NRC

Zo ziet het leven van een professionele SM-meesteres eruit


De Britse Adrianna Taylor gaf haar job als secretaresse op om een professionele SM-meesteres te worden. De 26-jarige blondine getuigt in haar  ‘The Story of Control’ over de bizarre eisen van haar klanten en hoe haar carrière haar leven veranderd heeft.

“Ik ben begonnen als glamourmodel, maar dat wereldje wordt vooral geleid door mannen. Ik wilde iets anders gaan doen zodat ik zelf de controle kon bewaren. Het was niet mijn plan om in de SM-wereld te stappen, maar het is geleidelijk aan zo gegroeid. Veiligheid is ontzettend belangrijk, want je weet niet wie je gaat ontmoeten. Niet elke vrouw met een zweep in de hand mag je een meesters noemen, je moet echt een opleiding krijgen zodat je bijvoorbeeld weet hoe je de aandacht kunt trekken van een persoon zonder te schreeuwen. Maar je moet ook goed leren aanvoelen wanneer een klant er genoeg van heeft”, aldus Adrianna.

Mannenzaak
De blondine gaat verder: “Wij SM-meesteressen komen in alle vormen, leeftijden en maten. Een grote misvatting is dat SM rond seks draait, ik heb nooit geslachtsgemeenschap met mijn klanten. Het gaat om controle over iemand die de macht aan anderen geeft en daarvan geniet. De mannen zelf raken wel vaak opgewonden, wat mij nog steeds verbaast. Vernederd worden zou mij zeker geen zin in seks doen krijgen.

“Mannen zullen vaker naar een SM-meesteres stappen omdat ze meer open staan voor verschillende seksuele ervaringen. Ze willen vaker dingen beleven waar een taboe rond heerst, maar vaak durven ze hier niet over te spreken met hun vrouw of vriendin. Daarom komen ze naar mij. Ik ken wel enkele mannelijke meesters, maar ze zijn erg zeldzaam.”

Vreemde wensen
De eisen van klanten zijn soms vreemd, geeft Adrianna toe. “De vragen die ik krijg zijn erg divers. Vaak willen klanten een rollenspel waarbij ze geslagen worden, bijvoorbeeld door een schooldirectrice. Dit is vernederend, maar het herinnert hen aan een tijd dat ze een ondeugend jongetje konden zijn op school. Daarnaast draait veel om het aanbidden van mijn schoenen en voeten, wat een manier is om onderdanigheid te uiten. Een andere wens is op het gezicht gaan zitten, mét mijn kledij aan, en ik vertrappel regelmatig mijn klanten. Er zijn bepaalde extreme dingen die ik niet doe uit persoonlijke keuze. Ook als iemand ergens niet zeker van is, weiger ik.”

Dubbelleven
In het begin had ik het erg moeilijk om twee verschillende levens te leiden, zo had ik schrik om een klant in de supermarkt tegen te komen. In mijn sessies eis ik dat iemand meteen doet wat ik vraag, maar in het echte leven zou ik als een verwend nest overkomen.

Braaf
Mijn persoonlijk seksleven is heel wat braver geworden door mijn beroep, ik geniet nu meer van ‘normale’ seks. Ik heb al een drie jaar een partner die geen probleem met mijn job heeft, omdat ik enkel mensen bestraf en geen seks met hen heb. Toch snap ik dat hij jaloers zou kunnen worden, omdat de klanten vaak naakt zijn. Maar ik zorg er altijd voor dat ik tijd vrij maak voor hem, mijn job komt nooit op de eerste plaats.

De Nederlandsche Bank heeft sm-meesteres Conchita terecht gewipt

De Nederlandsche Bank heeft de toezichthouder die wereldwijd bekend werd als Conchita van der Waal terecht ontslagen. Zelfs toen de toezichthouder haar argument dat ze geen hoer was, maar slechts ‘een fantasiewereld’ had geschapen niet direct kon ontkrachten. Pikant detail: Quote sprak met meerdere mannen die beweren wel degelijk voor haar vleselijke diensten te hebben betaald.

Ja, de vrouw die zich op het internet Conchita van der Waal noemde kan net als haar man worden aangemerkt als swinger. Maar dat ze zichzelf prostitueerde is een verzinsel, een onderdeel van een prikkelende fantasie. Dat was de kern van het betoog waarmee de vrouw de rechtbank in Amsterdam probeerde te bewegen haar een ontslagvergoeding van ruim €220 duizend euro toe te kennen. Dat blijkt uit dit vonnis van 5 november 2014 waar onze vrienden van Follow the Money vandaag op stuitten.

De rechtbank oordeelde dat als er al uitsluitend sprake was van fantasie, anderen nog altijd konden denken dat ze zich wel degelijk als prostituee verhuurde. Ze had immers onder andere een site gemaakt, waarop ze haar diensten aanbood, en waarop ze aangaf dat het wat haar betreft niet kinky genoeg kan zijn. Dat alleen al leidt tot de conclusie dat ze geen moeite heeft gedaan reputatieschade van de bank te voorkomen, iets dat wel van haar werd verlangd.

En die reputatieschade ontstond inderdaad. Nadat wij half april onthulden wat er speelde, ging het nieuws de hele wereld over. Vooral het feit dat de toezichthouder, die onder andere in nauw contact stond met de Fiod en het OM, met een SS-pet op het hoofd poseerde intrigeerde, van China tot aan Peru. En dat leverde de organisatie die als belangrijkste taak heeft de integriteit van de financiële wereld in de gaten te houden, inderdaad weinig goeds op, zo erkende DNB-directeur Frank Elderson.

Na publicatie van ons 8 pagina’s tellende verhaal (€) hebben zich bij Quote verschillende mannen gemeld die verklaarden wel degelijk geld voor haar fysieke diensten te hebben betaald. Een van hen verspreidde zelfs een video, die in haar bed geschoten was. Hij vertelde ons erbij dat Conchita weliswaar duur was, maar het geld ook meer dan waard. Een andere ervaringsdeskundige meldde ons vrij recent nog dat ze onder de vleugels van een vriendin nog steeds geboekt kan worden, ook al was ze ten tijde van de rechtszaak kennelijk arbeidsongeschikt. Uit het vonnis blijkt dat de gemeente Amsterdam toendertijd nog steeds onderzoek deed naar de verdenking dat ze in een van haar panden een illegaal seksbedrijf runde.

Quote

Claudia Schoemacher open over sm-verleden

Claudia Schoemacher heeft wilde jaren achter de rug op de Gooise matras. De sm-taferelen uit haar boek Kamer 303 zijn op waarheid berust, zegt de schrijfster van de erotische roman.

‘Er is niets aan gelogen’, vertelt Claudia over de seks die ze had met een getrouwde tv-ster. ‘Hij hield van ruwe seks, liet me alle hoeken van de kamer zien, hield me in de houdgreep en schold me tijdens de daad uit voor hoer’, haalt Claudia herinneringen op in De Telegraaf. ‘Ook stuurde hij met met een boodschappenlijstje naar Christine le Duc. Ik moest in een speciaal hoekje voor sm-attributen zijn. Met handboeien en tepelklemmen. Het was best origineel allemaal en zeker iets wat ik nog nooit had meegemaakt. Ik liet het gebeuren, ook omdat hij op gewone momenten teder en attent was.’

Claudia beschrijft ook seksuele escapades met criminelen. ‘Ik bewoog me in diezelfde tijd met gemak in die kringen. Ook al denk ik dat ik wel degelijk een beschermengel op mijn schouder moet hebben gehad. Zo verstoorde ik een vergadering met zware jongens in de Baja Beach Club in Rotterdam, omdat ik zo nodig salsa wilde dansen met een van hun.’

Claudia erkent dat ze met echtgenoot Robert Schoemacher, de vader van hun 5-jarige dochtertje Livia, woorden heeft gehad. ‘Niet om wat er in staat, maar omdat het echt gebeurd is. Hij kan niet begrijpen dat ik me alles heb laten welgevallen.’ Toch hebben ze samen ook gelachen om het boek. Claudia: ‘Op een zeker moment hebben we zelfs seksuele houdingen die ik had beschreven uitgeprobeerd, omdat de uitgever zich afvroeg of die in werkelijkheid wel konden.’

AD