Martine doet aan SM: ‘Mijn vriend kwam ermee’

„Ewout is een stuk ouder dan ik ben, 44. Hij is een geslaagd zakenman die leiding geeft aan een bedrijf met zo’n honderd medewerkers. Ik ontmoette hem op een verjaardag van een gezamenlijke vriend. Ik viel direct voor zijn krachtige uitstraling. Bij Ewout voel je je meteen op je gemak. Hij is een tikje dominant, zonder de ander uit het oog te verliezen. Zijn wil is wet. En vaak heeft hij het ook gewoon bij het rechte eind.”

„Hij vertelde al snel nadat we met elkaar begonnen te daten dat hij van SM hield. Soft SM, niet het keiharde kinky werk. Ik had me daar nog nooit in verdiept, maar het intrigeerde me wel. Net als heel vrouwelijk Nederland, had ik ook 50 Shades of Grey gezien en gelezen. Daar deed het mij wel een beetje aan denken. Ik vond het ontzettend spannend. Het was in elk geval niet zo dat ik gillend wegliep bij hem.”

Lees verder op Telegraaf


Meesteres en haar slavin over BDSM

In deze video zie je het bijzondere verhaal van een meesteres en haar dienaar. De meesteres en haar dienaar blijven in het dagelijks leven ook in hun rol. De meesteres vertelt wat haar dienaar wel of niet mag zeggen en hoe zij zich moet gedragen. Ook vertellen beide dames dat ‘gewone sex’ voor hen nooit zou kunnen werken en krijgen we een kijkje achter de schermen.

Hoe bdsm helpt om mijn hoogsensitiviteit te beteugelen

“Eigenlijk is het best tegenstrijdig. Ik raak constant overprikkeld en ben bang voor pijn, maar wil in de slaapkamer wél aangepakt worden.”

Ik ben hoogsensitief. Dat betekent dat ik snel overweldigd kan raken, bijvoorbeeld op drukke plekken als luchthavens of treinstations. Als ik omringd word door zoveel mensen, geuren, kleuren en geluiden, kan ik letterlijk misselijk worden van alle indrukken die ik moet verwerken. Het is geen stoornis of ziekte, maar je brein functioneert gewoon net wat anders.

Op het eerste gezicht lijkt het een nachtmerrie voor hsp’ers – hoogsensitieve personen – om aan bdsm te doen. Want als iets je gevoeligheid en pijngrens op de proef stelt, dan is het wel vastgebonden worden. Maar ik vind het superopwindend.

Lees verder op VICE

Vlaamse godsdienstlerares (38) en moeder van drie houdt er geheim leven als SM-seksslavin op na: “Verslaafd aan orgasmes, steek ik mijn kop in het zand”

Twee héél verschillende werelden komen samen in Katarina H. (38), godsdienstjuf, gehuwde moeder van drie én SM-slavin. In het boek ‘Bovenal bemin één meester’ beschrijft ze hoe ze in de ban geraakte van keiharde SM. Diezelfde Vlaamse vrouw moet in de godsdienstles aan tieners vertellen hoe liefde en seksualiteit onlosmakelijk verbonden zijn. «Soms voel ik me een verrader. Maar het leven zit niet zo eenvoudig ineen als we mekaar willen laten geloven».

«Ze moesten eens weten waar ik gisterenavond zat». Met dat gevoel stapt Katarina H. wel eens over de speelplaats van de katholieke school waar ze in het middelbaar godsdienst geeft, terwijl ze nog spierpijn heeft na een date met haar ‘Meester’ de avond voordien. Twee jaar al spreekt ze met hem af. «De dag dat dit uitkomt, ben ik mijn job kwijt. Gelukkig heb ik tijdens het lesgeven geen tijd om na te denken. En de god in wie ik geloof is begripvol».

Vijftien jaar deelde ze lief en leed met haar man, toen ze twee jaar geleden een flirt had met een vriend. Het bleef bij kussen, maar Katarina was een grens voorbij. «Ik kon niet terug naar mijn brave leventje. Ik wou weten wat het was: seks met een andere man – ook al was ik gelukkig met mijn relatie. Alleen is mijn man de rust zelve, terwijl ik hoogtes en laagtes ken en nood heb aan uitdaging. ‘Zie maar dat je niet in de klauwen valt van een meester’, zei een vriendin aan wie ik had toevertrouwd dat ik me had ingeschreven op een datingsite. Maar ik zocht juist zo’n man en niet een klassieke buitenechtelijke relatie. Ik had al lang fantasieën waarin ik me willoos liet gebruiken. Ik wilde dat eens uitproberen, zodat ik me niet tot het eind van mijn dagen moest afvragen hoe dat is».

Zelfs porno had ik nooit gekeken. Ik heb meermaals mijn schaamte moeten overwinnen. Zo werd ik uitgebreid gekeurd, voor hij zijn kleren uitdeed. In het dagelijkse leven ben ik wat dominant, maar dit deed net mijn onderbuik smeulen. Ik ontdekte dat ik niet alleen die fantasieën had, maar ook echt bevrediging vind in onderwerping en vernedering. Soms deed het pijn. Maar ik werd beloond met orgasmes, intenser dan ooit. Al die eerste keer voelde het als thuiskomen. De grote ontdekking: dit is mijn seskualiteit.»

Voor de buitenwereld bleef ze godsdienstlerares, echtgenote en moeder van drie. Tijdens geheime afspraakjes gaat ze voor de pure lust. «In rendez-vous-huizen kreeg ik hoerenschoentjes en speeltjes, ik leerde zelfs mijn sekspartner delen. Hoe meer ik werd vernederd, fysiek én mentaal, en hoe meer ik dat kon aanvaarden, hoe feller de orgasmes. Ik ontdekte dat ik tot dertig keer op een avond kon klaarkomen. Dan leef je twee dagen in een roes, waarna een dip volgt en je hunkert naar de volgende keer. Verslavend. Ik bezie het als mijn geheime hobby.»

Hoe ze de twee werelden gescheiden kon houden? «Zwijgen en druk bezig zijn. Vroeger deelde ik àlles met mijn man. Om me niet te verspreken, vertelde ik zo weinig mogelijk over verzonnen uitstapjes met vriendinnen. In bed zei ik niets over nieuwe standjes die ik leren kennen had. Ik wou mijn man niet kwetsen. Op de duur spreek je echter ook minder over andere dingen. Dat heeft ons van mekaar verwijderd. Het hielp me te focussen op praktische dingen. Eten maken, de kinderen naar de sportclub brengen, koekjes bakken. Er was een tijd dat ik teveel in gedachten wég was. Ben je weer met je gsm bezig, zegden de kinderen als ik chatte met mijn meester. Nu hou ik mijn slavenkant in bedwang. Komen ze dit ooit te weten, dan denk ik niet dat de kinderen zouden kunnen zeggen dat ik hen verwaarloosd heb. Ze vragen wel eens: «Ben je weer weg mama?». Dat zouden ze ook zeggen als ik naar de cinema ging. Alle drie zitten ze nog op de lagere school. Later zal ik hen zeggen dat we graag geloven in sprookjes waarin je verliefd wordt, trouwt, kindjes krijgt en lang en gelukkig samenleeft. Maar het leven zit soms anders ineen. Ik ga mijn dochters aanmoedigen te experimenteren».

Dàt ze in de verboden vrucht beet, daarover heeft de godsdienstlerares geen spijt. Ze vindt het wel jammer dat ze haar seksuele voorkeuren pas op haar 36ste heeft ondekt. «Op je 18 of 19 kan je nu een partner zoeken die dezelfde voorkeur heeft. Je bouwt een relatie en leven op waarin dat zijn plaats heeft. Als ik nu de SM-slavin in mij de vrije teugels zou geven, zou mijn leven léég zijn. Mijn meester is geen goede man voor mij, hij is alleen uit op eigenbelang. Mijn echtgenoot lijkt wel zijn tegenpool. Hij geeft me alle ruimte. We houden er dezelfde waarden op na. Alles waar ik in geloof zit in mijn wereld als moeder, als echtgenote en leerkracht. Alleen heb ik ontdekt dat lust voor mij niet in de relatie met mijn geliefde zit. De leerlingen zien dat niet aan mij, maar wanneer het in de godsdienstles over liefde gaat, word ik geconfronteerd met mijn verloren onschuld. Het obligate verhaaltje, dat seks niet kan zonder liefde, vertel ik niet meer in de klas. Ik zeg nu dat iedereen het voor zichtzelf moet uitmaken, als je maar respect hebt voor mekaar en eerlijk bent».

Dat ze toch bezwaarlijk kan zeggen dat ze eerlijk is tegen haar man? Plots volgt een bekentenis. «In het boek, dat vorig jaar al is geschreven, staat dat mijn man van niets weet. Inmiddels heb ik alles opgebiecht. Ik kon niet meer zwijgen. We zitten in volle relatiecrisis. Mijn man neemt het me kwalijk dat ik mijn aparte verlangens nooit uitsprak. ‘Misschien had ik er wel mee ingestemd dat je een meester zocht’. Al vrij snel gaf hij aan dat ik die man terug kon zien. Dat bleek emotioneel toch moeilijker dan gedacht. ‘Laat ons een pauze van twee maanden inlassen’, stelde hij dan voor. Na een maand werd de hunkering bij mij zo groot, dat ik ermee opstond en ging slapen. We hebben thuis geprobeerd ons seksleven om te gooien. Mijn man moet dan in een rol kruipen die hem niet afgaat. Bovendien speelde hij als het ware bij de beginnelingen, terwijl ik vergevorderd was. Dus zie ik mijn meester nu toch opnieuw: twee keer per maand. Het is moeilijker, nu er geen strikte grens meer is tussen mijn gewone en mijn geheim leven. Sinds mijn man het weet, is het besef groot dat wat ik doe, heel fout is en heel erg fout kan aflopen. Ik zet alles op het spel. Ik hoop dat mijn collega’s me nog als mens zien, mocht het ooit uitkomen. Ik duw mijn angsten weg, ze zouden me verteren, en steek mijn kop in het zand zoals een struisvogel.

Slaven: allerlei soorten en maten

Online en real life

Het belangrijkste onderscheid

Naar aanleiding van mijn vorige post, over het imago van de meesteres, kreeg ik een reactie om meer te schrijven. Dat kan. Mijn eerste ingeving voor een volgend thema was het onderwerp slaven. Want vooral slaven heb ik je in allerlei soorten en maten. En nog wel heel veel meer soorten dan meesteressen. Daarom zal ik aan dit thema een aantal bloggen gaan wijden. Hoeveel het uiteindelijk gaan worden, daar zullen we dan wel achter komen.

Internet of realiteit

Allereerst maak ik een snoeihard onderscheid tussen online slaafjes en real life slaafjes. Real life betekent letterlijk: echte leven. In de realiteit dus. Online betekent op het internet. Zo makkelijk als een dominante dame van situatie en positie kan veranderen, zo stug lijken onderdanige mannen in hun beleving te zijn. Een slaaf wat voornamelijk real life aktief is, haalt meestal zijn neus op voor een online sm-sessie. En een slaaf die voor de webcam of aan de telefoon aan zijn trekken komt, durft vaak niet de stap te zetten voor een real-life avontuur. Heel veel tussen zit er vaak niet. Het is niet anders.

Soorten slaven

Ik sprak ooit eens een commerciële meesteres over dit onderwerp. Volgens haar bestonden er twee soorten slaven: masochistische slaven en niet-masochistische slaven. Wat is eigenlijk een masochistische slaaf?

als fantasie, maar in de praktijk kan het ook verkeerd aflopen...

De pijnslaaf
Masochiste slaven gaan voor de pijn en kicken erop. Voor hen geldt: pijn is fijn. Dit zijn de extremisten onder de slaven en zijn daarom ook een geliefd onderwerp voor foto’s en films. Dit zijn vaak ook de mazzelaars onder de slaven, want sm-meesteressen bieden vaak gratis sessies aan, in ruil voor wat prikkelende foto’s en films waarmee ze haar imago kan opvijzelen.

De rest van de slaven onderscheid zich in uiting en beleving. Ook het gedrag van de betreffende slaven kan erg verschillen van elkaar. De ene slaaf wil graag opdrachten uitvoeren, terwijl een andere slaaf alleen maar vastgebonden en opgesloten wil zijn. Ik heb hieronder vooral een onderscheid willen maken in beleving en behoefte.

De vernederslaaf
Deze slaaf kickt op vernederingen. Hij wil uitgescholden worden of vernederende opdrachten moeten uitvoeren. Alles om een gevoel van minachting te kunnen krijgen. Alleen het laagste van het laagste is goed genoeg. Dit soort slaven kun je zowel real life als online tegenkomen.

De lustslaaf
Deze slaaf stelt zich voor 100% in dienst van het seksueel genot van de meesteres. In mijn optiek niet een echte slaaf. Ik schat dat ongeveer 80% van de mannelijke bevolking onder deze noemer geschaard kan worden. De dubbele agenda van deze zogenaamde slaaf ligt voornamelijk in zijn eigen seksueel genot.

De gelegenheidsslaaf
Deze slaaf is alleen onderdanig als het hem uit komt. Hij is veelal dominant van aard, maar heeft af en toe de behoefte om de touwtjes uit handen te geven. Deze slaven tref je vaak in het commerciële circuit. Van een life-style kunnen we hem absoluut niet beschuldigen.

De onderdanige slaaf
Deze slaaf is van nature onderdanig. Een eigen vaste meesteres is voor deze man de ultieme droom. Hij zal nooit dominant uitvallen en vaak ook in zijn gewone dagelijkse leven zich nederig opstellen. Dit soort onderdanige mannen zijn heel geschikt als huishoudslaaf en dergelijke. Het is dan vaak ook een soort van life-style.

De relslaaf Deze slaaf ziet de relatie met zijn meesteres als een krachtmeting. Net als de vernederslaaf, wil deze slaaf graag op zijn plek worden gezet, alleen met dit verschil dat deze slaaf actief de meesteres uitdaagt om druk of geweld uit te oefenen. Deze slaaf is pas gelukkig als hij zeker weet dat zijn meesteres sterker is dan hijzelf.

De travoslaaf
Gedwongen of niet, deze slaven worden altijd erg blij als ze als dame (slet) gekleed zijn. Sommige heren zijn erg bedreven in het verkleden, anderen nemen met kort rokje en een paar aftandse kousen al genoegen. Vaak zit er een seksuele lading bij en willen de sletjes tot (bi)-sexuele diensten gedwongen worden, maar er zijn ook travoslaven die dat niet hebben.


De fetisjist
Dit soort slaven kicken op een bepaald voorwerp of materiaal. Dat kan het in de BDSM-wereldje het bekende lak, leer en latex zijn, maar ook panty, wol, bont, (zweet)voeten, sigaretten(rook) etc. Noem het maar op, je kunt het zo gek niet bedenken. Voor een meesteres die een van deze dingen met haarzelf combineert, gaan deze slaven helemaal uit hun bol. Ook dit soort slaven kun je zowel in real life als online vinden.

De geldslaaf
Deze slaaf vind het heerlijk om een dominante dame in de watten te leggen en maakt graag wat geld over op haar bankrekening om dit te realiseren. Behalve geld kan het natuurlijk ook gaan om dure parfum, sieraden, kleding en mooie spullen. Hij kan het haar schenken of zij neemt hem mee uit winkelen, waarbij zij koopt en hij betaalt. Lijkt bijna op een gewone man, nietwaar?

De combinatieslaaf
Slaven kunnen meer dan een kick tegelijkertijd hebben. In het geval van de gedwongen travoslaaf met biseksuele diensten, zit er zeer zeker een aspect van vernedering bij. Een onderdanige slaaf is (mits financieel draagkrachtig genoeg) zeer geschikt als wandelend pinautomaat. Een gelegenheidsslaaf kan heel goed een vervelende relslaaf zijn en masochistische slaaf kan ook heerlijk op vernedering kicken. En welke slaaf wordt er nu niet een beetje opgewonden van lak, leer of latex?

Zoals je ziet zijn er een heleboel soorten slaven. De vrouwelijke variant hierop is de slavin, welke idem dito in dezelfde soorten aanwezig zijn. Echter slavinnen zijn bijzonder zeldzaam en verdienen daarom een apart hoofdstuk. Mocht ik nu nog een categorie vergeten zijn, waarvan jij vind dat die niet mag ontbreken, laat dan hieronder een reactie achter!

Als de een iets wenst waar de ander van walgt

De kwestie

Mijn vrouw stelt sm voor, maar ik voel daar niets voor. Zij wil afspraken maken met een Meester en zichzelf wentelen in de rol van Slavin. Zij vraagt mij mee te gaan naar een sm-party, maar ik weiger. We hebben altijd goede seks met elkaar gehad. Waarom wil zij meer? Ik kan en wil het niet, maar ik ben er vooral heel erg van geschrokken dat zij die behoefte heeft. Het is moeilijk om erover te praten omdat we loodrecht tegenover elkaar staan.

Wat is is sm?

Misschien is het goed om eerst uit te leggen wat sm eigenlijk is. Sm wordt tegenwoordig ook bdsm genoemd zoals kortgeleden werd beschreven in deze krant. Nogal wat jongeren experimenteren ermee. Bdsm is een samenvoeging van Bondage en Discipline, Dominance en Submission en Sado en Masochisme. In deze kwestie gaat het over dominantie (Dom) en onderdanigheid (Sub) en over sadomasochisme, het plezier beleven aan het pijn doen en het pijn ondergaan.

Beide varianten kun je in eerste instantie zien als een spel. Een spel over meesterschap en afhankelijkheid, over straf en gehoorzaamheid, over pijn en genot, over leiden en overgave. Waar die grens ligt is niet gemakkelijk te zeggen. Het is een subjectieve beleving. Als de grens niet opgezocht wordt, gaat het af van de spanning. Als de grens overschreden wordt, is het niet leuk meer en slaat het spel om in lijden.

Mensen hebben behoefte aan spelen en zo gezien is sm een ‘adult game’ waar je vele horizonten in kan ontdekken en veel creativiteit in kwijt kunt. Waarom mensen zich tot een dergelijk spel voelen aangetrokken is niet eenduidig. De één speelt het omdat hij geniet van sterke prikkels. De ander wil zichzelf eens lekker afhankelijk voelen. Een keer geen verantwoordelijkheid te hoeven dragen en alleen maar te hoeven gehoorzamen terwijl de ander het heerlijk vindt om eens echt de baas te spelen en geen tegenspraak te hoeven dulden.

Er zijn ook mensen die zich juist kunnen ontspannen als ze gestraft worden. Freudiaans zou je misschien kunnen zeggen dat iemand een behoefte aan straf heeft omdat hij zich vaak schuldig voelt. Als je gestraft wordt, kan het immers voelen als boetedoening waardoor er even bevrijding is van het schuldgevoel. De opluchting die er dan tijdens de straf is, kan zo ontspannen dat het ook seks faciliteert. Dit gevoel van ontspanning was er vaak al in de vroege jeugd. Een moeder die je negeert kan voor een kind zo eng zijn dat het verlangt naar straf. Dan is er immers weer verbondenheid. Natuurlijk zegt je voorkeur ook iets over wie je bent. Wil je graag heersen of overheerst worden, straffen of gestraft worden, je als leatherboy of -girl presenteren, dan zijn dat tendensen die deel uitmaken van je persoonlijkheid en zodoende voer kunnen zijn voor psychologen.

Wat is er aan de hand?

In een relatie gaat het vaak meer om elkaars speelkameraad zijn dan om het spel. Of het nu om sm of om knuffelseks, paragliding of een fietstochtje gaat: als een partner het te veel in het spel zoekt dan kan de ander zich eenzaam gaan voelen. Sommige mensen zoeken een speelkameraad bij een spel, anderen zoeken een spel bij een speelkameraad en weer anderen spelen liever alleen. Als het om seks gaat vallen spel en speelkameraad samen. Je bent immers het speeltje en de speelkameraad ineen. Een vrouw die haar man graag prikkelt met verleidelijke kleren, wil gewaardeerd worden om haar verleidelijkheid. Als speelkameraad wil zij gewaardeerd worden om wat voor een leuk speeltje ze is. Maar vervolgens wil ze wel dat er met haar gespeeld wordt en niet dat ze alleen een speeltje is. Een goede speelkameraad maakt soms zelfs een spel overbodig. Het wordt pas een probleem, zoals in de kwestie, als de ander zich er niet prettig bij voelt. De vrouw komt uit de kast, zou je kunnen zeggen, maar zij mag het haar man niet opdringen zo lang hij daar geen zin in heeft.

Seks is uiteindelijk een activiteit waarin je jezelf letterlijk bloot geeft. Dat moet in zijn aard respectvol, vrijwillig en veilig zijn, wil het je niet beschadigen. Niet dat er iets mis is met spelletjes, hoe anders of exotisch die ook zijn. Soms zoeken mensen het in de nuance, en soms willen ze sterke prikkels. We kennen allemaal de kinderen op de basisschool die opgingen in hun spelletje en er geen kameraad bij nodig hadden, en de kinderen die wilde spelen met andere kinderen onverschillig welk spel.

Wat kun je er aan doen?

Het is een lastige situatie. De vrouw in kwestie wil een spel waar haar man van schrikt en ja, haar fascinatie voor sm, onderwerping en om een Meester te betrekken in hun seksuele relatie, is natuurlijk ook niet niets. Het is alsof je jouw partner, van wie je weet dat hij het liefst met beide benen op de grond staat, verrast met een gezamenlijke les parachutespringen. De situatie kan verschillende betekenissen hebben. En daar kunnen zij wellicht samen achterkomen. Gaat het inderdaad om de fascinatie om iets nieuws? Wil ze nu echt dat spel of is het een stil protest naar haar man, dat hij niet dominant genoeg, te saai is en heeft ze er al of niet bewust behoefte aan dat een ander hem eens voordoet om een ‘man’ te zijn. Als zij daarin eerlijk en oprecht kan zijn, komt er misschien een andere wending in het verhaal en kunnen zij samen hun verhouding analyseren.

Verrassend is dat de man het niet aan zag komen. Hij kent die kant van zijn vrouw niet – heeft zij die verborgen voor hem of heeft hij de andere kant opgekeken? Maak het bespreekbaar. Waarom staan ze lijnrecht tegenover elkaar? Zijn daar dan nog andere voorbeelden van te bedenken. Vaak blijkt dat echtelieden elkaar verkeerd inschatten en iets anders bedoelen dan dat de partner denkt of doet. Moet er vandaag nog besloten worden of kunnen ze nog eens praten waar dit allemaal vandaan komt en waarom het hun nu zo verrast? Hij hoeft er in ieder geval niet zomaar mee in te stemmen. Als het hem niet lekker zit, moet hij zich niet mee laten slepen. Dat het een behoefte van zijn vrouw is, al of niet concreet of meer metaforisch, zal hij moeten aanvaarden net zoals zij zijn huivering. Veel praten kan dan zeker helpen en pas daarna, als zij allebei elkaars wens en walging begrijpen, kunnen ze beslissen wat de volgende stap wordt in hun relatie.

NRC

Fifty shades of grey- extreem!

Waar menig huisvrouw smachtend op de film zit te wachten, zijn er ook altijd mensen voor die de langverwachte sm-scenes maar kinderspel zijn Maar ja, je hebt altijd baas, boven baas.

Marco alias Smurf en zijn slavinnen spelen thuis een extreem spel

‘Ik was trots dat ik was betaald voor seks’

‘De halve maatschappij keurt het af en van een keurige blonde psychologie studente als ik verwacht niemand het. Dat maakte het nog leuker. Na de eerste keer liep ik over straat en dacht, nu ziet iedereen aan me dat ik betaald ben voor seks. Ik voelde geen schaamte, maar trots, een beetje alsof ik ontmaagd was. Of ik volwassen was geworden en een nieuwe wereld was binnengetreden. Dat is nu acht jaar geleden. Die eerste keer was met een vaste klant van de club die altijd gebeld wilde worden als er nieuwe meisjes waren. Hij vroeg me een blinddoek om te doen; ik spiekte er onderdoor en zag een vriendelijke, bedeesde man. Daarna wilde hij dat ik hem aftrok, wat ik saai vond, maar oké. Hij pushte me geen moment dingen te doen die ik niet wilde, dat is me trouwens later ook bijna niet overkomen. Over de verhouding tussen de klant en de sekswerker bestaan vooral cliché-beelden: grove mannen die sekswerkers zouden gebruiken voor hun eigen gerief. Maar waarom zou zo’n man mij pijn willen doen of beledigen? Al betaalt hij ervoor, het blijft intiem, het blijft seks, dat doe je met zijn tweeën en dat is altijd leuker als je het allebei naar je zin hebt.

Ik ben niet ineens een totaal andere vrouw als ik werk

Of het echt klikt tussen een klant en mij heeft altijd met persoonlijkheid te maken, nooit met zijn uiterlijk. Echt cool is het als ik merk dat een man het mij naar de zin probeert te maken. Iemand die mij vraagt wat ik wil. Ik heb duizend keer liever die wat eenzame, vriendelijke man van de eerste keer dan een superknappe man die alleen met zichzelf bezig is en net te hard slaat. Overigens denk ik dat ik met mijn specialisme bdsm in het voordeel ben, seks maakt daar slechts een onderdeel van uit. En het past me, ook privé heb ik een voorkeur voor bdsm. Ik ben dus niet ineens een totaal andere vrouw als ik werk. Hooguit een nog vrolijker en geilere versie van mezelf, want daar betaalt hij voor. Al doe ik het niet voor het geld alleen, ik heb er altijd andere inkomsten ernaast gehad. In zo’n club verdien je sowieso geen kapitalen, van de 200 euro per uur, kregen wij er 60 of 70. En hoewel ik tegenwoordig buiten clubs werk, doe ik sekswerk voornamelijk uit nieuwsgierigheid. Een deel van mijn plezier is gespeeld, een wezenlijk deel van mijn plezier is echt.

Nu ik inmiddels ben afgestudeerd en aan de universiteit werk, doe ik het nog maar een paar keer per maand. Ik hoef niet een tweede keer af te spreken met een man als ik er geen zin in heb, omdat ik de huur moet betalen. Sinds een tijdje heb ik een geweldige vriend, dus als ik moet kiezen tussen een avondje werken en hem, wordt het al snel hem. Niet omdat hij moeite heeft met mijn werk of jaloers is en niet omdat ik het onethisch zou vinden ofzo om met een man voor geld te vrijen als ik thuis een vriend heb.

Ik ben eens mijn ouders tegengekomen op het moment dat ik een hotel verliet

Met geen van de gebruikelijke bezwaren tegen dit werk voel ik enige affiniteit. Zo weet ik bijvoorbeeld al sinds jong dat ik polyamoreus ben. Zonder ooit van die term te hebben gehoord, zei ik al op mijn 16de tegen mijn eerste vriendje: als je vanavond op dat feestje zin hebt met een ander meisje te zoenen, ga je gang hoor. Ook mijn vriend is polyamoreus. Dat is een zegen, hij vindt mijn werk oprecht prima. Zelf heeft hij er ook vriendinnen naast. Al jong had ik het lef om bestaande opvattingen over monogamie en allerlei vooroordelen over sekswerk naast me neer te leggen. Ik heb ervoor moeten knokken, maar ik ben nu volkomen gelukkig en ontspannen. Jammer dat ik bijna niemand kan vertellen wat ik doe. Op de universiteit denken ze geloof ik dat ik een brave muts ben, want als iemand me soms vraagt wat ik het weekend heb gedaan, zeg ik, oh, een beetje gehangen met vrienden. Ook omdat ik niet chantabel wil zijn, vertel ik buiten mijn vriendenkring niemand iets. Laatst zei een collega: ik zag je vorige week op het station, en ik dacht, shit, ik liep daar met een klant. En mijn ouders ben ik eens tegengekomen net op het moment dat ik een hotel verliet. Kind, wat heb jij een mooie jurk aan, zeiden ze, en ze geloofden goddank mijn snelle smoes dat ik daarbinnen een conferentie had. Nee, ook zij vermoeden niks. Ze zouden zich onnodig zorgen maken over de risico’s in dit vak. En natuurlijk zijn die er, ik laat me vastbinden door mannen die ik niet ken, maar risico’s heb je met een blind date ook. Het selecteren van mijn klanten begint al voor de eerste afspraak, tijdens het mailen. Ik merk meteen welke mannen met één hand op het toetsenbord zitten en met de andere hand op een andere plek. Mannen die geen interpunctie gebruiken en geen hoofdletters, antwoord ik niet eens.

Na acht jaar ben ik nog altijd trots op wat ik doe

Het is een vak: iemand een leuke avond bezorgen en tegelijk jezelf niet kwijtraken en ervoor waken dat je de leiding houdt. Overgave en inleven tegelijk. Dat kan ik. Als ik aan het einde van de avond naar huis ga, denk ik: wauw, dat iemand er 200 euro per uur voor over heeft om met mij te zijn. Ongelofelijk. Na acht jaar ben ik nog altijd trots op wat ik doe. Energie kost het me nauwelijks meer, alleen tijd.’

Volkskrant

Het relaas van een onderdanige vrouw

Ik heb het recentelijk wel eens uit proberen te leggen aan een goede vriendin/collega van me. Op seksueel vlak leek ze het te begrijpen maar het betekent zoveel meer voor me dan alleen dat. Het is een zíjn, een gevoel, beleving … een soort geaardheid.

In deze geëmancipeerde tijd, lijkt het haast een doodzonde om als vrouw geen carrière te maken, niet even hard te (kunnen) zijn als een man, niet naast iemand te lopen of niet ronduit voorop. Emancipatie betekent voor mij gelijkheid maar juist op het vlak van vrije wil. Een eigen keuze te mogen maken. Een keuze om zakelijk gezien de touwtjes in handen te nemen en ze privé juist over te dragen aan iemand anders. Ik voel me juist prettig als ik kan zorgen voor iemand en wanneer ik me gewoon vrouw mag voelen. Vrouw zijn zoals míjn definitie daarvan is. We zijn niet voor niets verschillend in elkaar gezet. Ik vind het heerlijk wanneer de verstandhoudingen in een relatie overduidelijk vastgelegd zijn. Hij leidt, ik volg. Het negeren van mijn innerlijke drang naar deze verstandhouding voelt voor mij dan ook juist als een zonde. Iets wat heel natuurlijk voelt, naast me neerleggen omdat de maatschappij dit heden ten dagen oplegt, heb ik veel te lang gedaan. Dat wil en kan ik niet meer. Het is onderdeel van mij als persoon.

In mijn pubertijd merkte ik al dat ik “afweek” van mijn vriendinnen. Dat mijn brein andere zaken als prikkelend labelde, dan die van de mensen in mijn omgeving. Na het ontvangen van een aantal negatieve reacties over mijn ideeën, ging mijn mond hierover dan ook op slot. Jarenlang heb ik mijn fantasieën en gevoelens in een kluisje op zolder laten liggen. Ver weg van mijn dagelijkse leven. Verstopt onder dozen, lag het gevoel stof te vangen. “Het hoort niet!” “Het is niet gepast.” Allemaal zinnen die mijn innerlijke wensen en behoeftes onderdrukten. Eenzelfde gevoel als mijn moeder me vroeger gaf wanneer ik liever in bomen klom dan keurig netjes knutselde aan tafel met alle andere meisjes. “Jij hoort je zo niet te gedragen. Dit is wat een keurig meisje hoort te doen!” al wijzende naar het gefreubel aan de tafel.
Deze afkeur en verwensing, zorgde voor de opsluiting van mijn drang naar het ontdekken van mijn fantasieën. Met het label “ongepast!” eraan vastgeniet, werd het kluisje verzegeld. Ik dacht er zelfs niet meer over na. Ik beschouwde het niet meer als mogelijkheid ooit nog iets met die gevoelens te doen.

“Hindsight is 20-20!” zeggen ze wel eens en ook op mij bijzonder goed van toepassing.
Als ik vandaag, zo’n twee jaar nadat ik mijn kluis heb durven openen en mijn onderdanigheid de vrijheid gegeven heb die het verdient, terugkijk dan realiseer ik me elke dag weer dat dit een vitaal, ontbrekend stuk was in mijn leven. Ja, terugkijken is gemakkelijk maar ik had het denk ik niet anders willen doen.
Ik heb die jaren nodig gehad om de vrouw te worden die ik nu ben. Een vrouw die klaar is om haar onderdanigheid aan te kunnen, het toe te laten, een onderdeel van haar leven te laten zijn. Want laat ik eerlijk zijn, zelfs nu vind ik het nu nog niet altijd even gemakkelijk om mijn ziel en zaligheid zo volledig te geven aan iemand. Mezelf zo compleet open te stellen, bloot te geven, zonder die beschermende muren, mijn touwtjes over te dragen en vertrouwen dat diegene tegenover me mij kan lezen, uitdaagt, prikkelt, grenzen opzoekt en wellicht verlegt. Ik betwijfel of ik dit tien jaar geleden aan had gedurfd. It takes balls…pardon my French. Meer lef dan ik ooit voor mogelijk hield.

Hoe moeilijk het ook soms kan zijn, welk gevecht er op bepaalde momenten ook in mijn koppie huishoudt, het weegt niet op tegen het gevoel van ongekende rust én tevens kracht. Het voelt als een thuiskomen. Het geeft me geborgenheid en een gevoel van acceptatie van mijn zijn. De buitenwereld verdwijnt naar de achtergrond en mijn Meester en ik, die connectie, in het hier en nu staan, dat is wat telt. Een soort mindfullness als het ware maar dan met een kinky twist. Pure focus op elkaar, doorzettingsvermogen, een innerlijke drive waar ik gehoor aan mág geven. Het geeft mij een voldaan gevoel als ik iemand content zie, dat heeft het altijd gedaan. Maar om iemand te dienen? Om hem te horen genieten van mijn volgzaamheid? Te horen dat ik hem tevreden stel? Zijn lusten bevredigen en mij als submissive te vormen naar zijn wensen? Dat wakkert dat sluimerende vuurtje in mij aan dat altijd op de achtergrond aanwezig is. Op zulke momenten brandt het in alle hevigheid. Het windt mij mateloos op! Zijn ogen zien glimmen van trots door mijn dienstbaarheid, me klein en kwetsbaar durven voelen omdat hij over me waakt, het raakt me tot in mijn kern. Ik wil van hem zijn. Zijn eigendom. Goede gesprekken kunnen voeren met elkaar maar altijd in volle bewustzijn van de onderlinge verstandhouding. Met liefde en plezier, toegewijd aan elkáár. Ik kijk omhoog naar hem en Hij omlaag naar mij maar beide met evenveel respect.

Als ik terugkijk naar mezelf, naar de vrouw die twee jaar geleden was, dan vind ik haar alweer naïef en onwetend en DAT vind ik ook weer zo’n geweldig aspect hieraan. Ik word wijzer en ontwikkel mezelf. Een psycholoog kan niet tippen aan de ontwikkeling die je doormaakt wanneer je je begeeft in een intense D/s. Het werkt enorm verhelderend om mezelf zo open te stellen en te ontdekken welke onzuiverheden er al die jaren verscholen hebben gezeten. Door alle poriën naar mijn ziel open te stellen, kan al het ongewenste weggespoeld worden. Alle schaamte, verlegenheid, overige ongemakken en struikelblokken kan ik (moet ik) aan(pakken) door enkel zijn hand te nemen, te vertrouwen en te dienen. Een hele eenvoudige basis maar wel een fundamenteel verschil met die “geëmancipeerde” (bij gebrek aan een beter woord) vrouw die ik eerst was. Die het van zichzelf alleen aan moest kunnen. Ik wil een beter mens zijn, een betere onderdanige, voor hem! En die drive helpt uiteindelijk ook mezelf.

Door dit deel van mezelf te accepteren en door het te integreren in mijn leven, geef ik mezelf wellicht één van de mooiste geschenken van mijn leven, namelijk weer een compleet mens te mogen zijn. Met al mijn fantasieën en wensen. Met al mijn kinks en fetishes. Het hoort bij mij en door dit te erkennen, erken ik mezelf. Ik mag er zijn.
En die definitie van mijn moeder, van een keurig, braaf meisje? Die heb ik voor mezelf maar eens eventjes herdefinieerd.

Lin (38) doet aan BDSM: “Ik vind het lekker om vernederd te worden”

“Lange tijd negeerde ik mijn onderdanige gevoelens. BDSM staat haaks op mijn dagelijkse leven. Ik ben leidinggevende in de verzekeringswereld en geef de touwtjes niet makkelijk uit handen. Ik was bang om in een wrede wereld terecht te komen vol grove, woeste types die misbruik van me zouden maken. Daarom stopte ik de drang om gedomineerd te worden weg. Als kind trok het me al aan als ik op tv een onderdanige vrouw zag, natuurlijk besefte ik toen nog niet dat het te maken had met BDSM.”

“Mijn relaties liepen altijd stuk op hetzelfde: van een leven lang vanille sex zou ik doodongelukkig worden. Anderhalf jaar geleden besloot ik mijn gevoelens te gaan onderzoeken. De ‘Vijftig tinten grijs’ boeken waren ook een trigger. Ik dacht: Ik ben bijna 40, hoe lang ga ik dit nog ontkennen? Ik kwam terecht op ‘Secretsplace’ een forum waar allemaal mensen op zaten die net als ik op zoek waren naar een manier om hun dominante of onderdanige gevoelens een plekje te geven. Het was een opluchting om te lezen dat er meer mensen zijn zoals ik.”

“Ik had in die periode een relatie en mijn partner had er niet zoveel mee maar wilde het wel doen voor mij. Het eerste rollenspel was voor mij echt thuiskomen. Ik werd geslagen en vastgeboden, een intens en pijnlijk spel, maar ik genoot. Ook mijn partner vond het leuker dan hij had verwacht, waarschijnlijk was het een kant die hij niet van zichzelf kende. De volgende dag was ik bont en blauw doordat hij me hard met zijn riem had geslagen. Een paar maanden later ging deze relatie alsnog uit, maar ik wist inmiddels zeker dat dit het voor me was. Ik heb me aangemeld bij Fetlife, een soort Facebook voor mensen met een fetish, en ben gaan daten.”

“Ik wil alleen een relatie met iemand die ook aan BDSM doet, maar wil niet 24 uur per dag gekleineerd worden. Sinds juli heb ik een Meester. We spelen ongeveer een keer in de week een spel. Met hem gaat het veel verder dan met mijn eerdere partner. Hij heeft zwepen en canes maar slaat me ook met zijn handen of een mattenklopper. Ik dacht dat ik nooit een halsband zou dragen maar dat heb ik inmiddels toch gedaan. En hoe raar en eng ik het ook vind, het geeft me een fijn gevoel. Na ons spel liggen we altijd met elkaar te knuffelen en bespreken we wat we ervan vonden. Deze lifestyle valt of staat met goede communicatie. We hebben een stopwoord afgesproken, maar dat heb ik nog niet hoeven te gebruiken. Hij is nog nooit te ver gegaan en ziet wel aan mijn lichamelijke reactie wanneer het genoeg is.”

“Voor een spel is altijd een aanloop. Soms daag ik hem uit en dan zegt hij: ‘Als ik jou was zou ik je mond maar houden, je weet wat de gevolgen kunnen zijn’. En dan ga ik toch nog even door. Mijn Meester verzint steeds andere scenario’s, die afwisseling is belangrijk voor me. Soms zitten we op de bank met een wijntje en voel ik de sfeer veranderen. Ook word ik weleens gestraft. Zo vroeg hij me laatst een foto van mijn doos te sturen. Ik had me een paar dagen niet geschoren dus wist dat hij niet blij zou zijn. ‘Een subje hoort altijd kaal en toegankelijk te zijn,’ appte hij terug. Tijdens ons spel later die week heeft hij me dit wel later voelen. Pijn windt me op. Ik heb een heel hoge pijngrens maar teken wel snel. Ik heb vaak blauwe plekken en striemen dus douchen na het sporten doe ik alleen nog thuis. Een deel van mijn vrienden en mijn zusje weten van mijn kinky lifestyle, maar mijn ouders vertel ik het bewust niet. Die zouden zich alleen maar zorgen gaan maken.”

“Voor mij is het ontlading om me te laten domineren. Het is verslavend en maakt alles intenser. Vaak kom ik meerdere keren klaar. Mijn partner blijft het opbouwen door harder te slaan en langer door te gaan. Hij scheldt me uit en kleineert me. Ik vind het lekker om vernederd te worden. Mijn eerstvolgende avontuur is over een paar dagen. Ik verlang er naar maar ben tegelijkertijd ook bang. Mijn Meester whatsappte me over mijn ‘slettentraining’: ik moet in mijn slettenjurkje en slettenlaarzen met mijn butt plug in op mijn knieën op bed op hem wachten. Hij zal me eerst tien keer slaan waarna ik naar de hoek van de kamer moet kruipen waar hij me oraal zal penetreren. Als ik zo’n bericht krijg, voel ik angst en opwinding. Gaat dit echt met me gebeuren?, denk ik dan.
Toch is het alleen maar bevrijdend voor me om toe te geven aan mijn verlangens. Ik heb me niet eerder zo goed en vrouwelijk gevoeld. Nu denk ik: Had ik het maar tien jaar eerder gedaan.”

Wil je meer over lin’s ervaringen lezen? Bekijk dan haar blog

VIVA