BDSM-winkel krijgt forse tik door coronacrisis

Terwijl de vraag naar seksspeeltjes, vibrators en lingerie fors is toegenomen de laatste weken, lijken de BDSM-winkels klappen te krijgen door de coronacrisis. Dat zegt Ron Heuts, de eigenaar van erotische winkel Your Lifestyle in Heerlen.

“Ik heb veel klanten die in clubs werken. Die kopen bij mij mij hun materiaal”, zegt Heuts. “Maar alles is gesloten. Parenclubs, de normale clubs, massagesalons. Alles is dicht. Er is nu nergens vraag naar.” Normaal gezien heeft Heuts een paar honderd vaste klanten, maar nu komt niemand meer.

De afgelopen weken was vaker in het nieuws te lezen dat de verkoop van seksspeeltjes gestegen is sinds het begin van de coronacrisis. Veel binnen zitten, leidt tot allerlei vormen van huiselijk vermaak, zou de verklaring zijn. Maar dat geldt niet voor de SM-markt, zegt Heuts. “Mijn omzet is gedaald tot bijna nul. Juist omdat iedereen thuis zit.”

Heuts heeft ook veel particuliere klanten, vooral uit België en Duitsland, maar die komen ook niet meer. “Mensen zijn hun anonimiteit kwijt. Ze zitten de hele dag samen thuis. Ik heb vaak klanten waarvan de partner niet weet dat ze hier kopen en die komen nu niet meer

De coronacrisis kon voor Ron niet op een slechter moment komen. Over vier weken moet hij zijn winkel verhuizen. Een maand zonder inkomsten houdt hij nog wel vol, maar langer niet. En dan duikt meteen het volgende probleem op voor de Heerlense BDSM-winkel: de anderhalve meter-samenleving. “Bij BDSM kom je een heel stuk dichterbij.”

1Limburg

Meesteres Donna geeft mannen een make-over tot vrouw

Meestal zijn ze niet zo happig op camera’s in een bordeel. Maar bij Paradise Club waren we van harte welkom. Meesteres Donna wil graag haar travestie boudoir laten zien en Ron zit al bijna 40 jaar in het vak en heeft iedereen over de vloer gehad in dit privéhuis. Van politici tot bouwvakkers, van BN’ers tot zakenmensen.

Voor meesteres Donna is niets te gek. In haar travestie boudoir kunnen mannen zich laten omtoveren tot vrouw. ‘Sommige willen sexy, anderen weer netjes. Wimpers, nagels, hakje aan, alles kan’, zegt Donna. ‘Soms hebben de mannen een fetisj, willen ze graag mooie kousen dragen of jarretels, maar een drankje aan de bar in een jurk kan ook. Dat vinden ze dan ook wel weer heel spannend, dat anderen hen zo kunnen zien.’

Als meesteres geeft Donna haar klanten de mogelijkheid om alle controle even los te laten. ‘Het zijn vaak mannen met drukke banen, gezag, dan is het fijn om even iets niet te hoeven bepalen. Ze kunnen hier dan in een jurkje en mooie hakken aan het Andreaskruis hangen bijvoorbeeld. Dan bind ik ze vast aan handen en voeten en kunnen ze geen kant op. Gewoon even niets hoeven’, vertelt meesteres Donna.

De bezoeken aan Donna gebeuren niet altijd in het geheim. ‘Soms weet de vrouw des huizes ervan en gunt ze het haar man om dit te doen. Ik heb ook een keer een bloemetje gekregen van een vrouw. Ze zijn dan dankbaar dat hun man bij mij terecht kan.’

Voor Ron (niet zijn echte naam red.) is de Dag van de betaalde liefde een bijzondere dag. Sinds begin jaren tachtig van de vorige eeuw is hij al actief in de seksbranche. Hij heeft een mannenclub gehad, voor mannen door mannen en doet aan SM. ‘Heel veel jongens hebben in de puberteit wel eens intiem contact met elkaar gehad. Volgens mij heeft ieder mens wel latente homoseksuele gevoelens.’

Onder de clientèle heeft hij timmermannen, boekhouders, politici, BN-ers. ‘En natuurlijk veel getrouwde mannen. Ik mag vanwege de discretie natuurlijk geen namen noemen’, zegt hij met een fijn lachje, ‘maar geloof me er zaten heel veel bekenden tussen’. En dat moet strikt geheim blijven. ‘Ik heb eens gezegd als er bij ons in de club waar ik nu werk een klant zou overlijden, dan kleden we hem aan, zetten hem een hoed op en zetten we hem op een stoeltje bij een brug in Den Haag, dan is hij in ieder geval niet in een bordeel gevonden’, zegt hij lachend.

‘Het is een leuk vak, ik kan er boeken over volschrijven en misschien ga ik dat ook nog wel doen, maar dan wel discreet natuurlijk,’ besluit hij.

OmroepWest

Op bezoek bij Rubber Wim


Tuinbroek, teenensokken of smokings, Rubber Wim draagt ​​het liefst rubberen kleding. Wim woont in Zevenbergen, een klein stadje in Nederland en hij is latex fetisjist. Dit betekent niet dat hij in het holst van de nacht SM-leren pakken draagt ​​- Wim draagt ​​het liefst de hele dag rubberen pakken. Stijlvolle smoking van rubber, jeans van rubber, tuinbroek van rubber en teenensokken van rubber.

Vice.com

Kelly is sekstelefoniste

Ze walgt ervan en toch kan ze niet stoppen met haar werk als sekstelefoniste. De Zeeuws-Vlaamse filmmaakster en sekstelefoniste Kelly van Binsbergen maakt er een documentaire over, Hallo met Kyoko. ,,Ik verkoop intimiteit, het zijn niet alleen maar zaadlozingen.”

,,Aan een zaadlozing verdien ik niks, ik ben meer een therapeut”, zegt Kelly van Binsbergen tegen regionale krant PZC. ,,Als ik de telefoon opneem, voel ik meteen aan wat bellers willen. Nog voordat ze het zelf doorhebben.” Kelly doet het even voor en zet een hoog, giechelig en zoet stemmetje op. ,,Hallo met Kyoko”, zegt ze met de stem van haar alter ego. Kyoko is een gewillig en zorgzaam Japans schoolmeisje. Een rol die Kelly al vier jaar speelt aan de telefoon en een karakter dat ze tot in de kleinste details heeft uitgedacht.

Kelly (25) is in het dagelijks leven heel anders dan Kyoko. Een spontane en welbespraakte meid, die zegt wat ze denkt. Ze studeerde aan de Minerva Academie in Groningen en specialiseerde zich in het maken van animaties. Ze werkt nu onder meer als video-editor voor televisie en websites. Tijdens het tweede jaar van haar studie wilde ze wat bijverdienen en vond een baan als sekstelefoniste. Het idee voor een documentaire ontstond vrij snel.

Ze maakte als afstudeerproject de animatie ‘Hallo met Kyoko’ en wil nu onder dezelfde titel de eerste documentaire maken waarbij de sekstelefoniste ook de filmmaakster is. Kelly begon haar bijbaan als ‘autodidact’, ze had geen ervaring met telefoonseks. ,,Ik las als huiswerk vieze verhaaltjes.” Dat verdient goed, ontdekte ze toen. Ze krijgt per minuut betaald en heeft in de loop de jaren ontdekt hoe ze haar bellers zo lang mogelijk aan de lijn houdt. Haar gesprekken duren gemiddeld een uur en een kwartier.

Kelly heeft veel vaste klanten, die alles met Kyoko delen. ,,Ik weet niet wie die mannen zijn en andersom. Het is daarom een soort ‘safe space.’ Ze vertellen me over hun kinderen of een ruzie met hun vrouw, maar ook dat ze een stiekeme plasseksfetisj hebben. Ik ken die mannen beter dan hun eigen vrouw.” De keerzijde is dat ze veel ‘vunzigheid’ over zich heen krijgt, voor ze bij het kwetsbare gedeelte van mannen komt. ,,Soms word ik veertig minuten aan een stuk door uitgescholden.”

De verhalen die ná de vuilbekkerij komen, boeien haar. Waar die fascinatie precies vandaan komt en waarom ze verslaafd is aan de macht en controle die ze over de beller heeft, wil ze onderzoeken in de docu, die ze samen met Martijn van Veen maakt. Ze laat geanonimiseerde telefoongesprekken horen en gaat ook filmen in Sluis, waar ze opgroeide. ,,Ik wil mijn vriend, beste vriend en mijn vader interviewen”, vertelt ze. Haar vader en de stad Sluis, bekend om de vele seksshops, spelen een grote rol.

Kelly woont nu in Hilversum, maar werd geboren in China en als baby geadopteerd door een echtpaar uit Sluis. ,,Sluis is mijn thuisplek, ik praat plat ‘Sluus’ als ik bij mijn vader ben geweest.” Haar moeder verloor Kelly op haar achttiende. Ze groeide op boven een seksshop in de Nieuwstraat, waar haar vader John jaren werkte. ,,Tot ik vier was, woonden we boven de winkel. Ik ging mijn vader daar ook vaak opzoeken, samen met mijn moeder. Voor mij was het niet gek om daar te zijn. Er stonden sekspoppen bij de toonbank en ik herinner me dat ik me alleen afvroeg waarom ze zo verbaasd keken, met die open mond.”

Het is één ding om op te groeien in een seksshop, maar het is iets heel anders om sekstelefoniste te worden, beseft Kelly. ,,Helemaal als je dat doet als je daarnaast ander werk hebt en het eigenlijk niet meer hoeft te doen. De documentaire is oprecht een zoektocht, ik wil mijn eigen vragen beantwoorden.”

Om de documentaire financieel mogelijk te maken, loopt er een Cinecrowd campagne tot en met 26 maart. Wie een donatie doet, maakt kans op onder meer een cursus telefoonseks door Kelly of belminuten met Kelly – al dan niet erotisch. Het is nog niet bekend waar de documentaire uiteindelijk wordt uitgezonden.

Een middagje naalden prikken met sadist en bdsm’er Hans

De eerste keer dat ik doodsangsten uitstond was toen ik een spuitje moest krijgen tegen hepatitis B. Ik was vijf, en op het moment dat ik die reusachtige naald zag heb ik een gat gegild in de trommelvliezen van de arts. Hoewel ik twintig jaar ouder ben, krijg ik nog altijd kletsnatte oksels van naalden.

Als ik op de fetisjsite Fetlife lees dat er een fetisj bestaat waarbij mensen zich vrijwillig laten prikken met naalden ben ik in de war. Hoezo is dit in hemelsnaam lekker? Wie doet dit? En waarom precies? Op de site lees ik dat er binnenkort een cursus ‘needleplay’ is in Amsterdam. Je kan daar niet alleen leren hoe je elkaar geil prikt, je kan er ook je angst voor naalden overwinnen. Het lijkt me een ideaal moment om me te verdiepen in de wereld van needleplay, en mijn persoonlijke angst voor eens en voor altijd de kop in te drukken.

Als ik een berichtje stuur naar BDSM-specialist en workshopdocent Hans (57), antwoordt hij direct dat-ie me een privéles kan geven in zijn woonboot. Het zweet druppelt over mijn rug, de vijfjarige in me protesteert.

Lees verder op VICE

Op bezoek bij Laced-Up Boutique: ‘Er heerst een taboe op BDSM, maar dat is niet nodig’

Latex pakjes en leren korsetten: “Ik hou zó veel van leer, de manier waarop het je lichaam omsluit is zo mooi.”

De in Washington DC geboren Sarah Mobley (49) verhuisde bijna tien jaar geleden naar Utrecht. Een jaar na haar aankomst opende ze de Laced-Up Boutique in hartje centrum. “Een echte Amerikaanse-mentaliteit: je hebt een idee in je hoofd en je werkt het gelijk uit”, lacht de eigenaresse. In haar lange zwarte jurk met witte stippen en rood gestifte lippen wandelt ze langs de breed gevulde kledingrekken. Van korsetten tot latexpakjes en leren broeken. “Laat me je rondleiden”, zegt de eigenaresse vrolijk.

De activist in hart en nieren strijdt voor een gemeenschap voor mensen die zich op alternatief seksueel gebied willen ontdekken en kunnen uiten. Dat heeft ze niet van een vreemde. Haar moeder was een hippie in de VS.

Ze doet meer, Mobley organiseert cursussen en workshops op het gebied van BDSM en rope-bondage. Daarnaast is er nog een sociale kant waar wordt geborreld en kinky discussieavonden worden gehouden. “United Utrecht Perverts (UPP)”, zegt ze met een knipoog. “Dat is mijn smaak van humor. Daarom staat in het logo een smiley: just have fun”, legt ze uit.

Doel van de gemeenschap is om een veilige omgeving te creëren voor mensen die aan het begin staan in het ontdekken van hun seksualiteit. “Mensen hoeven zich niet bang te voelen. Dit is een comfortabele plek waar privacy gerespecteerd wordt.”

Want dat er een taboe heerst op dit thema, is Mobley zich van bewust. “Er zijn zo veel misvattingen en stereotypes. We worden bijvoorbeeld gezien als doorgedraaide mensen die met een zweep staan te zwaaien of als sadistische moordenaars. Dat is niet wat hier gebeurt. Wij zijn ook normale mensen.” Ze vindt dat de mensen worden gestereotypeerd door beelden op televisie, maar die beelden blijken niet altijd te kloppen. Zenuwachtige en nerveuze bezoekers verwelkomt ze met een kopje thee. “En een praatje, daarmee kan je ze zo snel geruststellen.”

Voor de meer ervaren mensen is er naast de pikante kleding op de eerste verdieping een speelgoedkelder. Elegant loopt ze de trap af. De ietwat donkere ruimte met neon verlichting is ingericht met vitrinekasten met een divers aanbod aan volwassen speeltjes. Achterin aan de wand hangen halsbanden en zwepen. Zelf ontworpen door Mobley. “We hebben deze speeltjes juist hier in de kelder gezet om mensen niet af te schrikken”, vertelt ze. “Het is ook niet onze hoofdverkoop. In eerste instantie gaat het om de kleding. Voor de mensen die al iets verder durven kunnen hier rondneuzen.”

Een seksshop kan je Laced-Up niet  noemen, zegt Mobley. “De drempel om bij ons binnen te stappen is best laag. Je kan geen seksshop beginnen als alles open is en je geen gordijnen hebt. Je moet het bedekken zodat mensen naar binnen kunnen sneaken.” Wat in het geval van Laced-Up niet zo is. De grote ramen zonder gordijnen bedekken de inhoud van de winkel allesbehalve. In de etalage staan vrouwelijke paspoppen in korte jurkjes en mannen in leren pak. “We hebben hier meer service, kennis van het vak en het is luxer dan echte seksshops.” Ook besteden Mobley en haar team veel aandacht aan het stijlen van de mensen. “Daar ligt mijn échte passie.”


In de cursussen die ze organiseert leert Mobley aan de cursisten hoe je moet omgaan met de risico’s. “Want de activiteiten in bed kunnen best ruig zijn. Er gaat soms wat mis in de slaapkamer.” Volgens Mobley kan je de risico’s minimaliseren door veel kennis van het thema te hebben

Voordat Mobley naar Nederland is verhuisd heeft ze tal van carrières gehad in de Verenigde Staten. Gespeeld in een band, designer en plussized model. Dit is haar huidige project en volgens haar ook de laatste: “Ik wil dit tot het eind voortzetten.”

www.duic.nl

Iedereen is welkom in smaakvol kinky latexparadijs

Nu we er toch zijn: Metro’s Iris tooide zich in rubber op de Zeedijk waar een BDSM-latexparadijs zit.

XL-condoom
Toegegeven: je voelt jezelf even een reusachtig condoom, maar als je eenmaal je latexpakje aan hebt en er nog een beetje siliconenolie overheen sprayt voor een extra glad effect, kun je onmogelijk van jezelf afblijven. Zo lekker voelt dat latex.

Vertrouwde geur
De geur van rubber stroomt de neusgaten in bij de eerste stap over de drempel van DeMask op de Zeedijk. Renée noemt het een vertrouwde geur. Ze werkt in de fetisjwinkel waar eigenaren Anton en Louva de scepter zwaaien. Of het zweepje? Ze schudt haar hoofd, „dat is wel heel erg cliché, hoor.” Maar het wordt natuurlijk wel gebruikt bij BDSM (Bondage en Discipline, Sadisme en Masochisme), de spannende hobby en/of seksuele voorkeur van liefhebbers die van machtsrollenspellen en totale overgave houden. Stewardessen- en nonnenpakjes, klemmen, een wieltje met een scherp randje waar je vast ook een pizza mee kunt snijden… Of de hoefjes. Renée pakt lachend twee poten van een paard in latexvorm uit de etalage. „Leuk voor Sinterklaas.”



Begrip
Demask is een begrip in de fetisjwereld. Ook beroemdheden als Janet Jackson kochten er hun outfits, om vervolgens door Justin Timberlake kapot te laten trekken tijdens de Superbowl. Allemaal in scène gezet uiteraard, „alsof ons materiaal niet tegen een stootje kan!” Want dat kan het juist wel, knipoogt Renée die met haar blonde haren en blauwe ogen zo uit een fetisjsprookjesboek lijkt weggeslopen. Zeker in haar groene pakje van zijdezacht latex. Het ritsje onderin is overigens voornamelijk praktisch. „Nogal een gedoe om dit ding telkens uit te trekken als je moet plassen.”

‘Heb ik zelf ook’
De winkel bestaat 30 jaar en oogt smaakvol kinky. Aan de rekken pakken in alle kleuren en maten en sommige met gaten waar je dingen doorheen kunt laten. Om een keer de latex lolbroek uit te hangen tijdens carnaval, kun je beter naar een feestwinkel gaan voor een surrogaat, goedkoop is het hier niet. Maar je krijgt wel waar voor je geld: handgemaakte kledij van het beste materiaal. „Heb ik zelf ook”, tovert de fetisjschone een pak uit het rek en dat is geen verkoopsterstrucje hier. Waar vroeger vooral talkpoeder werd gebruikt tijdens het aan- en uittrekken, is dat nu siliconenolie, „glijdt nog beter.” Hun clientèle bestaat uit iedereen en meer, verklapt ze zonder namen te noemen. Van Jan Modaal tot BN’ers en ook politici. „Die vinden het heerlijk om als een baby in bodybags te worden ingebakerd en even niets te moeten.”


Dobberman en latexman
Op de hoedenplank een scala aan maskers, variërend van een Dobberman tot Latexman, het ondeugende broertje van Superman. Nee, ze heeft nog nooit een van de maskers van Demask teruggezien in Opsporing Verzocht, „ik denk dat ik dan ook precies zou weten wie het is!” Want de service in de winkel is persoonlijk. Jonge stellen, oudere echtparen, singles… Iedereen weet de winkel te vinden voor een pikant feest en/of een spannende nacht. „BDSM geeft meer kleur aan je leven en geeft je seksleven een boost.” Ze baalt weleens van het imago dat het heeft en ze schudt haar hoofd. „Alsof we allemaal freaks met problemen zijn!” En ze hebben veel meer in huis dan alleen zweepjes en een blinddoek, waar veel vrouwen giechelend om vragen, „die 50 Shades of Grey toch ook…”

Eerste keer
Zo’n twee decennia geleden beleefde ze haar eerste keer in de fetisjscene, haar laatste keer was onlangs nog. Haar mooiste ervaring was met haar date die ze meenam naar een fetishparty. Ze keken elkaar aan vanonder hun masker, de vonk sloeg over en ze zoenden. Twintig jaar later zijn ze nog altijd samen en hebben drie kinderen. Renée is zo open mogelijk over ‘wat mama doet’ en iedereen mag in haar kleedkamertje komen, „daar bewaar ik al mijn outfits.” Regelmatig geeft ze performances op feesten en hoe ze dan heet? „Iris, dat vond ik wel een mooie fetisjnaam!”

Metro

‘Ongewone’ seksuele verlangens zijn meestal helemaal niet ongewoon

De gemiddelde mens is eigenlijk best wel kinky, aldus Canadees onderzoek.

Geen wonder dat het boek 50 Shades of Grey zo’n enorm succes was. Het ging er niet om dat sommige mensen het tegen beter weten in oprecht een goed geschreven verhaal vonden, of dat het bepaalde bizarre doch fascinerende taboe’s bespreekt: het boek bevat beschrijvingen van seksuele acties die heel veel mensen gewoon oprecht ontzettend geil vinden en graag zelf zouden willen uitvoeren. Recent onderzoek heeft namelijk aangetoond dat een verlangen naar ‘ongewone’ seksuele activiteiten als BDSM waarschijnlijk helemaal niet ongewoon is, maar juist doodnormaal.

Dit onderzoek is uitgevoerd door een aantal Canadese onderzoekers van de University of Quebec en het Philippe Pinel Institute of Montreal. De onderzoekers hebben 1040 mensen uit de provincie Quebec gevraagd in hoeverre ze verlangen voelen naar bepaalde ongewone seksuele activiteiten, alsmede hoe vaak ze deze activiteiten al eens hebben uitgevoerd.

Er zijn acht verschillende activiteiten waar naar gevraagd werd, namelijk fetisjisme; travestie; voyeurisme; exhibitionisme; frotteurisme (je geslachtsdelen tegen een nietsvermoedende vreemde aan drukken); masochisme; sadisme; en pedofilie. Dit soort activiteiten staat ook wel bekend als parafilie: een verzamelnaam voor alle seksuele fantasieën en gedragingen die afwijken van wat over het algemeen als normaal gezien wordt. Dit gaat dus zowel om onschuldige dingen als BDSM en allerhande fetisjen als om extreme zaken als bestialiteit, necrofilie, pedofilie en verkrachting. (De acht categorieën die onderzoekers onderscheidden is slechts een kleine greep uit een hele lange lijst).

Grafiek op basis van de data van Loyal en Carpentier waarin per geslacht de verhoudingen te zien zijn tussen de percentages respondenten die aangaven een bepaald verlangen te hebben (N=565, N=475).

Er is dus eigenlijk maar weinig wat binnen de marges van ‘normaal seksueel gedrag’ valt: normaal gaat puur en alleen om consensueel voorspel en (orale) seks tussen volwassenen in een huiselijke privésfeer. Dat terwijl eerdere onderzoeken hebben laten zien dat erotische fantasieën zich eigenlijk zelden enkel binnen deze marges bevinden; zo fantaseert de meerderheid van de mannen en vrouwen soms of regelmatig over BDSM-achtige scenario’s, al dan niet met zichzelf in een hoofdrol. (Overigens hoeft BDSM niet altijd seksueel te zijn).

Maar ergens over fantaseren betekent natuurlijk nog niet dat je bepaalde activiteiten ook daadwerkelijk zou willen uitvoeren. Het is perfect mogelijk om te masturberen terwijl je denkt aan een bebaarde man in een rokje die gespankt wordt door een hermafrodiet in dierenpak in de IKEA, zonder dat je zelf die man of die hermafrodiet bent, en zonder dat je dit scenario graag werkelijkheid zou willen maken. Mede daarom hebben de Canadese onderzoekers niet gevraagd naar de fantasieën van mensen, maar naar hun daadwerkelijke verlangens en acties. Daarnaast hebben ze ook gevraagd naar dingen als leeftijd, sekse en religieuze achtergrond; en of ze een vaste partner hebben, of ze in hun jeugd misbruikt zijn en hoe tevreden ze zijn met hun seksleven, opdat eventuele interessante correlaties ontdekt konden worden.

Uit de onderzoeksresultaten blijkt dat bijna de helft van de mensen verlangen voelt naar het uitvoeren van minstens één van deze seksuele activiteiten, en dat een derde van de mensen een dergelijke activiteit al eens heeft uitgevoerd. Voyeurisme was het meest populair, gevolgd door fetisjisme, exhibitionisme, frotteurisme en masochisme. Mannen vinden vooral voyeurisme en frotteurisme aantrekkelijker dan vrouwen dat vinden, terwijl vrouwen significant meer zien in masochisme.

Grafiek op basis van de data van Loyal en Carpentier waarin per geslacht de verhoudingen te zien zijn tussen de percentages respondenten die aangaven een bepaald verlangen te hebben (N=565, N=475).

Een ander interessant onderzoeksresultaat is dat er geen link lijkt te bestaan tussen misbruikt zijn en BDSM, maar wel tussen BDSM en een gelukkig seksleven; mensen die aan bondage, sadisme of andere machtsspelletjes doen, gaven vaker dan gemiddeld aan erg tevreden te zijn over hun seksleven.

De onderzoekers hebben hun respondenten ofwel telefonisch benaderd ofwel digitaal, om zoveel mogelijk verschillende mensen te kunnen ondervragen. Mensen bleken via de telefoon minder geneigd om ongewone verlangens toe te geven dan online, waarschijnlijk omdat het persoonlijker is en daarom moeilijker om aan een wildvreemde toe te geven dat je geilt op ballonnen, voeten of het laten zien van je geslachtsdeel aan toevallige voorbijgangers. Het is daarom ook mogelijk dat de eigenlijke percentages hoger liggen dan de percentages in het onderzoek, aangezien misschien niet iedereen even eerlijk is geweest. (Overigens is het net zo goed mogelijk dat exact het tegenovergestelde aan de hand is, aangezien mensen die überhaupt mee willen doen aan een onderzoek als dit opener zijn wat betreft hun seksuele voorkeuren en wellicht ook meer open staan voor ongewone ervaringen.)

Enfin, mogelijke onderzoeksbiases terzijde en aangenomen dat het Canadese volk niet stiekem veel kinkier is dan de rest van de wereld, betekent dit dat het misschien tijd wordt om te herzien wat het betekent om ‘normale’ seksuele verlangens te hebben. Dat seks consensueel moet zijn en tussen volwassenen (of twee tieners, vooruit) behoeft geen argumentatie, maar dat dit maar twee mensen zijn, dat het in een privésfeer plaatsvindt en per definitie niets te maken heeft met fetisjisme en BDSM sluit duidelijk niet aan bij wat mensen echt doen of graag zouden willen doen.

En waarom zouden we ook niet kunnen herdefiniëren wat normale seks betekent? We hebben het al eerder gedaan, zo schrijven ook de onderzoekers: “De meest ‘normale’ seksuele fantasie is tegenwoordig zowel bij mannen als bij vrouwen orale seks, terwijl dit door Krafft-Ebing (een bekende 19e-eeuwse psychiater) als walgelijk en een voorbeeld van pathologisch masochisme werd gezien.”

Zowel de psychologie als de maatschappij heeft door de eeuwen heen verschillende opvattingen van wat normaal en abnormaal is gekend, en van wat wenselijk en onwenselijk is. De tijd is duidelijk aangebroken om meer open te zijn over ogenschijnlijk atypische kinks en seksuele voorkeuren, want ze zijn veel voorkomender dan veel mensen denken. Het is niet alleen dit onderzoek dat dit laat zien, maar ook dingen als 50 Shades of Grey, die minstens zo veelzeggend zijn. Wij mensen zijn diep van binnen gewoon allemaal kinky pervs, of we dat nu beseffen of niet.

VICE

Wat is fetisjisme?

Eeuwen geleden, toen de Portugezen rondliepen op de Afrikaanse westkust, kwamen ze daar allerlei lokale rituelen tegen. Zoals het gebruiken van voorwerpen voor toverij. De Portugezen noemden dit feitiço, oftewel toverij. Eind 19de eeuw schreef de Franse psycholoog Alfred Binet een artikel over het ‘fetisjisme in de liefde’, en toen was de beer echt los. Erg spannend allemaal, vooral voor mensen met een berenfetisj. Een seksueel fetisjist raakt namelijk énorm opgewonden van bepaalde voorwerpen of rituelen. Een voetfetisjist bijvoorbeeld: die krijgt het erg warm van een gewone blote voet, of juist een voet met een nette netkous, of misschien wel een hele vieze stinkvoet. (snuf) Hè bah, lekker! Natuurlijk lopen de Japanners weer voorop, met hun ‘omorashi’: opgewonden raken van een volle blaas. Vooral als die blaas op springen staat, en je de boel ‘lekker’ laat lopen. En zo’n natte broek, dat is dan weer een fetisj voor mensen die van ‘urolagnie’ houden. Hoog tijd voor het dienstmeisje om de boel op te komen dweilen. Al zijn er ook weer mensen die juist op stoom komen van zo’n kinky uniformpje. Uiteindelijk zijn er misschien wel net zo veel fetisjen als er mensen zijn. Op ieder potje… past een fetisje. http://ift.tt/2q92bWE